Entree

Op 19 januari presenteerde ik drie alternatieven voor een recreatieve entree naar Nationaal Park de Meinweg. In de schaduw van Roermond liggen drie potentiële terreinen die voor de lokatie vna de entree in aanmerking kunnen komen. Drie alternatieven met drie verschillende eigendomsverhoudingen.
De landschappelijk meest gunstige, pal in het verlengde van de aanvoerweg, viel af, privé-eigendom. De meest compacte in een bos, viel af vanwege ligging in de EHS, overigens ook privé-eigendom.
De derde lokatie, een terrein bij een manege, met leuke weilanden en een rijbak, is in eigendom van de gemeente en verpacht aan een hobbyboer. De potenties van dit terrein zijn relatief groot; door het oplappen van de manege kan er een economische activiteit aan de entree gekoppeld worden en kan de aantrekkelijkheid enorm verhoogd worden. De hobbyboer is op leeftijd.

Een entree moet mensen aantrekken en uitnodigen gebruik te maken van de voorzieningen in het aangrenzende gebied. Op het hooggelegen terras op een kleine landduin, tegen de bosrand aan, is het goed toeven in de schaduw van de kromme en immer groene dennen. Deze mensen op het duin worden van verre gezien door de voorbijgaande recreanten, die nieuwsgierig worden.

Ik ben eindelijk eraan toegekomen de kostenraming te maken. Het langwerpige terrein is behoorlijk geaccidenteerd en ligt tegen een bosrand. De toerit gaat omhoog en achter de bult daalt het terrein langzaam om uit te lopen in een klein weitje. Tegenover de bosrand ligt een kleine duin, een rug waarop nu struiken staan. Daarop komt de verblijfs- en informatieruimte. Van daaraf is het heel mooi neerkijken op een aangrenzende paardenwei en de verderop voorbijkomende fietsers. Onder een paar grove dennen is het mooi zitten op deze verhoging. Tussen de rug en de bosrand heb ik een bloemenwei voorzien, die licht afloopt. Tegen het bos wordt er geparkeerd, daarmee zijn de auto's uit het zicht.

Leuk project, de kostenraming gaat volgende week de deur uit, dan wordt hopelijk het bestek gemaakt.