Gisteren was ik op familiebezoek in Utrecht, Montfoort. Het is carnaval, ook onder de katholieken in Utrecht en dat hebben we geweten. Een schier eindeloze stoet zeer luidruchtige wagens perste zich met kind en kegel door de smalle straten van het kleine stadje. Een korte fietstocht door het open landschap maakte even de kop leeg van de harde muziek die er rond de optocht hing.
Twee zaken vielen mij achteraf op. Ten eerste de enorme kinderrijkdom van de Montfoortenaren. Nu zul je met carnaval ook bij ons in Limburg veel kinderen op straat zien, maar ik had sterk de indruk dat hier vooral ouders met kinderen onderweg waren. Het areaal grijze haren dat doorgaans onze contreien kleurt, is mij gisteren niet opgevallen.
Die kinderen zullen ook gehuisvest moeten worden en dat doen ze in Montfoort voortvarend. Sinds ik er kom (toch ook al weer zeker 10 jaar) wordt er aan het kleine stadje gebouwd. Geen sprake van krimp of bouwen voor leegstand. Die nieuwbouw betreft dan naar mijn idee kleine huizen op kleine percelen, maar wat een auto's in die straten! Het stond er overal vol. Maar ook carnaval zal gisteren tot een hogere autodichtheid hebben geleid.
Het is de eerste keer dat mij deze regionale verschillen zijn opgevallen. En dat met vastelaovend.
Of zou hij er iets mee van doen hebben?
0 reacties:
Een reactie plaatsen