Het begin van een zeer slechte weg ligt voor ons.
De labrador heeft gebruld.
Mijn baas toonde voor het eerst zijn tanden tijdens een onaangenaam gesprek. In de ochtend had ik een lang overleg gehad in Asten. Een kort, maar zeer verkwikkend terreinbezoek aan de Musschenbaan bij Ospel heeft mij daarna goedgemutst terug doen keren naar kantoor. Op de trap kwam ik mijn kamergenote al tegen met een gezicht op half zeven. "Loop maar naar boven, Sjaak zal je wel inlichten! Ik moet nu weg."
"Ja, doe je jas maar uit en ga maar eerst zitten" zei Sjaak op serieuze toon. Weet dat Sjaak een goede man is en ieder jaar een mooie Sinterklaas neerzet. Nu klonk zijn stem als die van zijn jaarlijkse Goed Heiligmanvertolking, echter met een zeer serieuze, niet mis te verstane ondertoon.
Ruimtelijk ontwerp is niet gevraagd dit jaar. Onze collega's zijn niet genegen ons in te zetten in hun projecten. Natuur staat nog steeds veel heel te hoog op de agenda van onze dienst en aan natuur is nu eenmaal niets te ontwerpen. Meent de labrador. Daarbij moet er een teken gezet worden voor de hele dienst. We zijn niet volledig volgepland, dus we kunnen wel ergens anders ingezet worden, bij Dienst Regelingen nota bene. Breng twee ingenieurs naar een smidse en wacht wat er gaat gebeuren!
We mogen voor drie maanden de gelederen daar versterken, gedurende drie dagen per week. Ons eigen werk moet dan maar opschuiven of versneld opgeleverd worden of anderszins gedaan worden...
Wat een ballentent!
0 reacties:
Een reactie plaatsen