Limburg

Eijsden, Maasmechelen


Vandaag in De Limburger gelezen dat Limburg veel meer op eigen kracht moet werken. Limburg moet niet naar Den Haag of Brussel kijken, maar naar Aken en Luik, naar het Ruhrgebied en naar Hasselt. De miljoenen die rond ons wonen worden door de NL-Limburgers niet gezien. 'Wij' Nederlanders staren ons blind op de Randstad en zijn luide en vaak embatante uitingen. Dat de Nederlander aanleunt tegen het Angelsaksische blijkt uit veel zaken. Kijk alleen naar de televisie en de vele competities die er lopen, zoals The voice of Holland, Popstars, The X-factor en Expeditie Robinson, om maar eens een paar te noemen. Afgezien van de engelse namen van de eerste drie, speelt in alle vier het competitie-element een grote rol. En het is fijn om bij de winnaar te horen, maar waarom is dat goed? Waarom kunnen we niet samen, constructief bezig zijn. Ik ben er zeker van dat wanneer we samenwerken, de resulataten beter en duurzamer zijn, dan wanneer we elkaar opdrijven in soms blinde competitie.
Het Rijnlandsee model las ik in het bewuste artikel, samen werken, participeren in een gezamenlijk doel om, bijvoorbeeld het grootste exportland van Nederland (zijde Duitsland) actief te bewerken. Niet alleen gaat er veel vanuit Nederland naar Duitsland (tweede grootste importeur in Duitsland met 8,7%, net achter China met 9,2% van de Duitse import).
Maar er is meer, even over de grens: cultuurhistorie van de koolputters: kijk hier eens of hier en naar de andere kant, hier..


Groet, Thei