Sinds een week of twee is hij er. Twiet twiet, twiet twiet, twiet twiet ... Druk fluitend en steeds in onze Acacia of achterin onze Amandelboom. Van 's-morgens vroeg, heel vroeg rond 5 uur pal voor ons slaapkamerraam, tot 's-avonds, een uur of acht.
Door de renovatie van de straten in Maasniel zijn alle bomen in onze wijk gekapt. Ja, echt waar, ze zijn allemaal weg. Rigoreus en zonder pardon, allemaal opgeruimd. De schamele resten staan hier en daar nog te vechten om het overleven, maar veel hoop heb ik niet meer voor ze. Een Linde van vijftig jaar oud overleefd niet erg als je hem een meter boven de trottoir afzaagd. En als automobilisten dan ook nog klagen omdat de boom zijn bladeren al te zeer rijk opnieuw uitspreid rond de schamele stam, dan moeten die ook weg omdat ze het zicht op de weg ontnemen.
De vogel kan nergens terecht. In onze tuin staan een vijf zes bomen en in de achtertuinen in totaal wellicht een boom of twintig. De storm van afgelopen week heeft veel van de privebomen nog eens de rest gegeven, zodat vogeltjelief steeds minder leefruimte heeft. Waar moet hij anders heen?
Voor de komende jaren moet hij het doen met luciferboompjes en minibladerkronen. Ik hoop dat vogels geen auto gaan rijden, dan moeten die paar nieuwe bomen ok nog weg om te kunnen parkeren.
1 reacties:
Inmiddels ben ik er achter dat het een doodnormale vink is, een mannetje, die zijn territorium, sterk ingeperkt met verve verdedigd. Dank aan Hennie nen Job van de Bredeweg die serieus interesse toonden in 'mijn' vogel.
Een reactie plaatsen