8 weken

Wie is U?

Stedenbouwoefening Design Studio 2

Een fictieve opgave op basis van een realistische situatie: zie hier mijn invulling van het Renkumse gebied Hogenkampseweg - Bram Streeflandweg.

Renkum ligt aan de rand van de Veluwe, op de stuwwal tegen de Neder-Rijn aan. Een aantal werelden komen hier samen; Hoge droge zand- en heidegebieden, twee beekdalen, een rivierlandschap en de invloeden van Wageningen-Ede en Arnhem-Nijmegen als stedelijk gebieden. Een gewild gebied om te wonen, zou je denken. Maar Renkum kampt met een aantal demografische problemen. De bevolking vergrijsd en ontgroend, de jonge lui trekken weg uit Renkum en de bijvers worden ouder.
Deze ontwikkeling te keren is lastig, maar het aanbieden van gepaste woonruimte voor de blijvers en aantrekkelijke woonmilieus voor de vertrekkers of nieuwe jonge gezinnen, kan mogelijk een halt betekenen van deze ontwikkeling.
Opgave: ontwerp een gebied van 15 ha waarin 205 woningen staan in drie woontypen: een hoogbouwbok van 12 etages, 48 woningen, een apartementsblok van 112 woningen en 45 grondgebonden woningen in rijtjes van minimaal 9. Plaats de blokken in relatie tot mekaar, tot het landschap en hou daarbij rekening met flora en fauna, ontsluiting van het terrein, parkeren, intrinsieke voorzieningen voor huishoudens van 2,4 personen, privacy, veiligheid, natuurwaarden, historische relicten...

Het landschapspark is een concept dat in me opkwam en dat idee werd bevestigd door de reclames rond het terrein voor nieuwbouwwoningen. Inderdaad, er wordt op dit moment gebouwd op het terrein in plukjes langs de zuidelijke rand van het terrein en langs de noordrand, tegen de achterkant van een paar blokjes woningen aan.
In mijn oefening hoef ik geen rekening te houden met bestaande voorzieningen en woningen. Om mijn terrein puur te ontwikkelen, ruim ik de blokjes woningen op en verplaats ik de sporthal, het zwembad en de kinderopvang naar een andere plek, waar het duurzamer zal worden herbouwd. De tennisbanen blijven bestaan, het is tenslotte een park. Maar zo wordt het naar mijn idee niet.

Wordt vervolgd...

Het Landschap

Afgelopen maandag tentamen gemaakt van de cursus Geschiedenis van de landschapsarchitectuur. Ik moet zeggen dat die stof mij in mijn hoofd is blijven hangen, gevoelig voor geschiedenis als ik ben. De ontwikkelingslijn die ik leerde over het ontstaan van het vak landschapsarchitectuur is te interessant om geen kennis van te nemen. Erin gestampt werden de tuinen uit de Italiaanse Renaissance en ook de Franse Verlichte tuinen. Maar boeiender nog vind ik de lijn die is ingeslagen met de opkomst en ontwikkeling van het park in de stad. Ik ben er nu van overtuigd dat landschapsarchitecten betere stedenbouwers zijn dan stedenbouwers.

Snuif het maar op!

Grenzlandringfieber

Ik zat alweer drie dagen binnen met de griep. "Kruip maar lekker onder de wol", was het advies van mijn omgeving. Dat kan ik moeilijk, ik moet wat om handen hebben. En wat kun je meer als je gedwongen bent in je pyama door het huis te dwalen en er een computer stil in een hoekje staat?
Mijn eerste impuls is altijd mijn fotoplek en dat was de reden waarom ik wat door oud materiaal aan het struinen was. Totdat ik op oude foto's stootte van de Grenzlandring in Wegberg. Al eerder schreef ik al over de fameuze Grenzlandring, maar nog nooit digitaal. En ik meen dat de geschiedenis van deze voormalige Rennstrecke op nog geen 20 km van huis, het verdiend om verteld te worden. Een paar oude foto's uit 2006 en een artikel uit 2004 deden de rest. Voila, het verhaal van de Grenzlandring in een notedop.


Een betonnen rondweg rond Wegberg werd aangelegd door de Duitse Wehrmacht in de jaren dertig. Na de oorlog bleek die ronde weg zeer geschikt om wegraces te rijden en al in 1948 vonden de eerste wedstrijden plaats. Meer dan 250.000 toeschouwers kwamen op het spektakel af en bevolkten de taluds rond het betonnen circuit. Door de mooie ronde bochten en de lange rechte stukken, bleken er zeer hoge snelheden mogelijk. De organisatoren in de volgende edities van de wedstrijd adverteerde met de kreet 'Schnellste Rennstrecke der Welt', en dat bleek niet overdreven. De wedstrijden werden verreden voor motoren en automobielen, met snelheden die de 200 km/uur overschreden.
Vier keer werd de wedstrijd succesvol georganiseerd totdat in het vijfde jaar, in 1952, er iets gruwelijk fout ging en de wedstrijden werden verboden. Het ongeluk in Wegberg was reden voor het opstellen van strenge eisen voor wegraces waaronder ook die voor de in 1952 gestartte Formule 1.


Foto's van het racerverloop over de smalle weg en de enorme opkomst langs het circuit (foto's uit Scmitz & Pietsch).

Een omvattend boek dat is gebaseerd op onderzoekswerk van de Dietmar Schmitz en Folkmar Pietsch van de Historische Verein Wegberg e.V. werd uitgegeven door de ROKA Verlag (ISBN 3-926525-52-5). De vele interessante historische foto's illustreren het geheel op een duidelijke en vertrouwde duits-degelijke manier.

Wil je meer weten klik dan hier of hier Wikipedia of ga een keertje kijken in Wegberg.

Cursus Landschap

Op 9 oktober had ik een excursie in het Limburgse zuiden: we togen van Margraten naar Eperheide, van Wittem, Gulpen naar Geulhem naar Libeek en weer naar Eperheide.
De provincie Limburg heeft een nieuwe cursus die onder de naam Praktijkschool Limburg mensen invoert in thema's gerelateerd aan de werkpraktijk van de provincie. Voor mij, ruimtelijk ontwerper in opleiding, was het dit keer een inleiding in het Zuid-Liimburgse landschap. De docenten zijn de emeritus hoogleraren Klaas Kerkstra en Peter Vrijlandt van Wageningen Universiteit.
De inhoud van de leergang is grotendeels gebaseerd op de publicatie 'Landschapsvisie Zuid-Limburg' (LV-ZL) een landschapsontwerp voor Zuid-Limburg en een handreiking om ingrepen in het landschap in dat ontwerp in te passen. Het ontwerp is gemaakt door de beide heren in samenwerking met mensen van de Provincie Limburg en studenten van de WUR.
Interessante theorie met heel mooie praktijkvoorbeelden, door ons ter plekke bekeken op deze dag.

Nog een paar foto's staan hier.

Drie wachters

Vandaag had ik een studiedag van de Praktijkschool Limburg, in Grathem. Heerlijk weer dus ben ik op de fiets gegaan via Linne de Maas over naar Heel.
Nog een foto hier.